Główna
Rejestracja
Wejdź
RSS |
|
Węgorzewo stąd pochodzę
| |
| najemnik | Data: Czwartek, 2013-03-07, 4:40 PM | Wiadomość # 1 |
 Marszałek
Grupa: Administratorzy
Wiadomości: 23
Status: Offline
| Cześć mam na imię Paweł
Państwo Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat węgorzewski
Gmina Węgorzewo
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1571
Burmistrz Krzysztof Piwowarczyk
Powierzchnia 10,88 km²
Ludność (2011)
• liczba
• gęstość
11 666
1071,7 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 87
Kod pocztowy 11-600 do 11-601
Tablice rejestracyjne NWE
Historia
Krzyżacy w 1335 r. zbudowali u ujścia Węgorapy do Mamr drewniany zamek, zwany Angerburg. Został on spalony w 1365 r. w czasie najazdu Litwinów. Nowy zamek usytuowano w tym samym miejscu. W XV wieku, niedaleko zamku, powstała nowa osada nazywana początkowo Gieratową Wolą, potem Nową Wolą. Próba lokacji miasta w 1412 r. nie powiodła się. W roku 1479 biskup warmiński Łukasz Watzenrode wydał pozwolenie na wybudowanie w osadzie kaplicy. W 1510 r. w dokumentach wymieniana jest osada Gerothwohl (Geratowa Wola), później zwana Nowa Wsią, której przywilej lokacyjny wydano w 1514. Nowa Wieś była zaczątkiem miasta, a 4 kwietnia 1571 miejscowość uzyskała prawa miejskie, nadane przez księcia Albrechta Fryderyka Hohenzollerna.
W 1656 miasto zostało doszczętnie zniszczone w czasie najazdu sprzymierzonych z Rzecząpospolitą Tatarów. Po tych zniszczeniach i wyludnieniach rozwijało się wskutek żywiołowej kolonizacji polskich osadników z Mazowsza. W tym czasie nosiło dwie nazwy: niemiecką Angerburg (od nazwy zamku) i polską Węgobork (przyswojenie nazwy niemieckiej). Kolejna klęskę miasto przeżyło w latach 1709-1710 w czasie epidemii dżumy. W 1730 wprowadzono oświetlenie ulic latarniami. W 1734 r. na węgorzewskim zamku gościł król Stanisław Leszczyński – uciekał z kraju przed wojskami rosyjskimi, które wyniosły na tron polski Augusta III Sasa. Z Węgorzewa Stanisław Leszczyński udał się do Francji.
W roku 1740 arianin inżynier Jan Władysław Suchodolec (syn Samuela Suchodolskiego ze Starej Różanki) zbudował wodociąg. Woda doprowadzona była do studzien miejskich i do najwyższych pięter węgorzewskiego zamku. W 1829 r. otwarto pierwsze na Mazurach seminarium nauczycielskie, kształcące niemiecka kadrę nauczycielska. Ożywienie miasta spowodował rozwój żeglugi na jeziorach mazurskich i wybudowanie linii kolejowej. Do 1945 r. Węgorzewo było węzłem kolejowym, z którego rozchodziło się pięć linii (do dzis została tylko jedna do Kętrzyna, ale w 1992 zawieszono ruch osobowy). W czasie I wojny światowej toczyły się w okolicy walki między wojskami niemieckim a rosyjskimi. W latach międzywojennych Węgorzewo stało sie popularnym letniskiem i ośrodkiem sportów wodnych. W 1945 r. zabudowa miasta zniszczona została w około 80% przez Armię Czerwoną.
W 1945 r. miasto włączone zostało do Polski pod nazwą Węgorzewo. Jego dotychczasowa, niemiecka ludność zastąpiona została polskimi przesiedleńcami. Od 2002 Węgorzewo pełni funkcje miasta powiatowego.
Zabytki i turystyka[edytuj]
Późnogotycki kościół św. Piotra i Pawła z lat 1605-1611, powiększony o transept w 1729 r. i dobudowana wieżą w połowie XVIII w., hełm z latarnią z 1826 r. Późnorenesansowe wyposażenie wnętrza, ołtarz główny i ambona z XVII w. Nad portalem wieży umieszczone są herby barona Fryderyka zu Dohna i Andrzeja von Kreutzena – fundatorów kościoła. Obok płyta nagrobna starosty Hansa von Auera, z 1659 r.
Zamek krzyżacki z 1398 r., przebudowany w pierwszej połowie XVIII w. w stylu barokowym. W połowie XIX w. zamek został zaadaptowany na sąd i więzienie. Po zniszczeniach w czasie II wojny światowej odbudowany i przeznaczony na cele kulturalne. Jest to budowla trójskrzydłowa, obejmująca nieregularny dziedziniec, otwarta w stronę rzeki Wegorapy. W skrzydle północnym znajduje się brama wjazdowa. Zachowała się także okrągła baszta.
Ratusz z XIX w. przy ul. Zamkowej, przed wojną budynek Urzędu Finansowego, obecnie siedziba Urzędu Miasta i Gminy
Kamieniczki z XIX w. przy ul. Zamkowej, Teatralnej, Pionierów, Placu Wolności
Cerkiew prawosławna z początku XX wieku (parafialna) – dawna kaplica baptystów
Dwie kaplice cmentarne z XIX/XX w.
jezioro Mamry
Kanał Młyński
Muzeum Kultury ludowej przy ul. Portowej
pałac i park z 1. połowy XIX w.
przystań rybacka i jachtowa, kursują tu statki pasażerskie
budynek dworca kolejowego z XIX w.
budynek Szkoły Podstawowej nr 1 (dawniej garnizon) z XIX w.
kompleks budynków Jednostki Wojskowej z XIX w.
kompleks budynków dawnego zakładu Betehsda z XIX w.
dawne cmentarze Betehsdy przy ul. Teatralnej i Rolnej z XVIII w.
kościół Dobrego Pasterza wybudowany w latach 1912-1913
kościół bizantyjsko-ukraiński Św. Krzyża 1933
Widok miasta w 1684 roku
Przystań żeglarska nad Węgorapą
|
| |
|
|
| najemnik | Data: Czwartek, 2013-03-07, 4:49 PM | Wiadomość # 2 |
|
Marszałek
Grupa: Administratorzy
Wiadomości: 23
Status: Offline
| W Węgorzewie najcenniejszym zabytkiem jest późnogotycki kościół parafialny p.w. św. Piotra i Pawła z początku XVII wieku, niegdyś ewangelicki, a od 1945 roku katolicki.
Zachowało się w nim wiele elementów pierwotnego wyposażenia.
Szczególnie godne uwagi są: barokowy ołtarz z 1652 r. bogato zdobiony rzeźbami napisami w języku łacińskim i niemieckim, ambona z początku XVII w. (przebudowana w XVIII w.), dwa konfesjonały (z 1696 i 1715 r.) oraz najstarsze na Mazurach organy z 1647 r. posiadające oryginalne barokowe brzmienie.
Zamek w Węgorzewie.
Nad rzeką Węgorapą powstał w około roku 1398 krzyżacki zamek. Pięcioboczna budowla z wewnętrznym dziedzińcem i wieżą w narożniku północno wschodnim była siedzibą administratora zakonnego do roku 1469, by przejść potem w ręce prywatne. W XVIII wieku przebudowano węgorzewski zamek na barokową rezydencję, ale w XIX wieku posłużył on już tylko jako więzienie.
Zamek w Węgorzewie jest najstarszym zabytkiem miasta. Został wybudowany w 1398 roku po spaleniu przez Litwinów drewnianego zamku w 1365 roku zlokalizowanego nad wypływem Węgorapy z Jeziora Mamry (wybudowany 1335), około 2 km od obecnej lokalizacji. Wielokrotnie przebudowywany, m. in. na sąd i więzienie.
24 stycznia 1945 roku wnętrze zostało doszczętnie spalone przez Armię Czerwoną, jednak mury XIV-wieczne pozostały. W latach 70.-80. odbudowany z przeznaczeniem na bibliotekę miejską, siedzibę Rady Miejskiej i Urząd Stanu Cywilnego. Sprzedany dla prywatnego przedsiębiorcy za kadencji burmistrza Władysława Anchima.
Obecnie niedostępny dla turystów, mieści się tam siedziba jednej z warszawskich firm.
 
|
| |
|
|
| najemnik | Data: Czwartek, 2013-03-07, 4:52 PM | Wiadomość # 3 |
|
Marszałek
Grupa: Administratorzy
Wiadomości: 23
Status: Offline
| Zaprojektowany przez architekta Justa ze Słupska.
Materiał budowlany - klinkier.
Poświęcony 2 X 1933 r. W wieżę wbudowano 10-metrowej wysokości podświetlany krzyż.
Po wojnie - katolicki kościół garnizonowy, następnie - świątynia protestancka, a obecnie - obrządku grekokatolickiego.
|
| |
|
|
| najemnik | Data: Czwartek, 2013-03-07, 5:30 PM | Wiadomość # 4 |
|
Marszałek
Grupa: Administratorzy
Wiadomości: 23
Status: Offline
| ciekawe miejsca w mojej okolicy
30 bunkrów nad jeziorem Mamry
Na Mazurach, nad Kanałem Mazurskim, 8 km od Węgorzewa, 22 km od Giżycka, 25 km od Kętrzyna, 18 km od Gierłoży znajduje się jeden z najlepiej zachowanych w Polsce, kompleks niezniszczonych bunkrów niemieckich z okresu II wojny światowej.
Manerki - stare niemieckie bunkry nad jeziorem Mamry. 30 bunkrów - Jedyne bunkry na Mazurach, które nie zostały wysadzone. Maskowanie trawą morską z zaprawą cementową - jest chropowata przez co łatwo porasta mchem. Porośnięty mchem bunkier wygląda jak pagórek. 8 zł bilet dorośli, 4 zł dzieci.
W latach 1940-1944 zbudowano dla potrzeb 40 najwyższych generałów i feldmarszałków, 1500 oficerów i żołnierzy Wehrmachtu około 250 obiektów w tym 30 schronów żelbetonowych, które niezniszczone zachowały się do naszych czasów.
Dużą atrakcją jest bunkier „gigant”, w takim typie bunkra Adolf Hitler mieszkał podczas wojny. Ściany i stropy mają grubość 7 metrów! Na dach, gdzie znajdowało się stanowisko przeciwlotnicze, żołnierze wchodzili po stalowych drabinach.
|
| |
|
|
| najemnik | Data: Czwartek, 2013-03-07, 5:37 PM | Wiadomość # 5 |
|
Marszałek
Grupa: Administratorzy
Wiadomości: 23
Status: Offline
| Mazurska Piramida Węgorzewo
Mazurska Piramida
Jak słyszymy słowo piramida odrazu kojarzy nam się z Egiptem i panowaniem Faraonów. I słusznie, kolebka gigantycznych grobowców inspirowała ludzi na całym świecie i od setek lat zastanawiamy się nad precyzją oraz monstrualnością tych budowli.
Grobowiec widoczny obok na zdjęciu powstał na początku XIX wieku z inicjatywy rodziny Farenheida. Miejscem budowli została wieś Rapa. Oczywiście miejsce jak i sama budowla, to misternie zaplanowane działanie. Farenheid zafascynowany był starożytnym Egiptem i jednocześnie posiadał dość rozległą wiedzę na temat piramid i zasad wg. których powinny powstawać.
Liczył się każdy szczegół. Odpowiednie pochylenie piramidy czyli 51 i 52 stopnie, powierzchnia każdej ściany bocznej powinna być równa powierzchni kwadratu o boku równym, to oczywiście tylko część zsad, wg. których powstała minimalistyczna wersja rpiramidy w Rapie.
Obecnie wielu fascynatów starożytnego Egiptu jak i znawców grobowców zainteresowało się tą budowlą i przeanalizowało jej kształt oraz usytuowanie. Według Pana Leszka Mateli, który zajmuje się radiestezją, to miejsce charakteryzuje się silną koncentracją pozytywnego promieniowania energii Ziemi i Kosmosu. Dla osób ufającym radiestezji, jest to kolejny element perfekcyjnie zaplanowanej "układanki" jaką jest grobowiec w Rapie.
 
Nie ważne czy wierzycie w takie rzeczy czy nie, jedno jest pewne budowla jest nietypowa i budzi zaciekawienie coraz większej liczby turystów. Środek piramidy, to wycieczka dla osób o mocny nerwach, ponieważ w grobowcu znajdują się pootwierane trumny ze zmumifikowanymi postaciami.
|
| |
|
|
| najemnik | Data: Czwartek, 2013-03-07, 5:45 PM | Wiadomość # 6 |
|
Marszałek
Grupa: Administratorzy
Wiadomości: 23
Status: Offline
| Hochwald - Pozezdrze
Polowa kwatera Himmłera znajduje się koło wsi Pozezdrze przy szosie Węgorzewo-Giżycko. Kwatera występowała pod kryptonimem "Hochwald" (wysoki las).
Cechą charakterystyczną kwater głównych i polowych była ich lokalizacja tuż przy linii kolejowej Kętrzyn - Węgorzewo - Giżycko. Kolej ułatwiała komunikację oraz służyła do dowozu ogromnej ilości materiałów potrzebnych przy budowie. Zasadnicze roboty budowlane i instalacyjne ukończono wiosną 1941r. Kierownictwo nad pracami sprawowała Organizacji Todt, zaś poszczególne roboty wykonywane były przez przedsiębiorstwa budowlane.
Duży nacisk kładziono na bezpieczeństwo. Miały je zapewnić schrony o tzw. odporności "B", grubość ich żelbetowych ścian i stropów wynosiła 2 metry. Teren otoczony był pasem pól minowych, odgrodzony płotem z siatki i drutu kolczastego oraz silnie strzeżony.
Zakwaterowany był tu batalion policji, który wchodził w skład oddziałów przewidzianych do obrony kwatery Hitlera i OKW (Oberkommando der Wehrmacht) w Gierłoży oraz obserwacji trójkąta Kętrzyn, Węgorzewo, Giżycko.
Maskowanie kwatery zapewniał gęsto rosnący las. Maskowanie sztuczne polegało na dostosowaniu obiektów do otaczającego tła przy zastosowaniu środków imitujących przedmioty naturalnego otoczenia, jak siatka druciana, do której umocowane były imitujące liście, pasma tworzywa o kolorze zielonym, żółtym, brązowym. Tworzywo to nie paliło się płomieniem. Siatki byty rozwieszane w ten sposób, aby zatrzeć regularne kontury cienia budowli. Maskowanie naturalne, uzupełnione sztucznym, niewątpliwie zabezpieczało przed wykryciem kwatery z powietrza.
|
| |
|
|
| najemnik | Data: Czwartek, 2013-03-07, 5:54 PM | Wiadomość # 7 |
|
Marszałek
Grupa: Administratorzy
Wiadomości: 23
Status: Offline
| Śluza w Leśniewie Górnym
Kilka kilometrów (ok 4 km) od zabudowań kwatery w Mamerkach turyści znajdą imponującą śluzę będąca elementem Kanału Mazurskiego.
Idąc 4 km od Mamerek wzdłuż Kanału Mazurskiego, można podziwiać „prace budowlane” bobrów budujących swe tamy. Dochodzimy do ogromnej śluzy w Leśniewie Górnym, która posiada komorę o głębokości 21 m, szerokości 7,5 m, długości 46 m. Jej szczyt zdobiła kiedyś hitlerowska "gapa" (wrona).
Do prawie ukończonej budowli położonej w środku lasu nie zdążono doprowadzić kanału. Legenda, iż Niemcy planowali użycie kanału do transportu łodzi podwodnych a w Mamerkach miały być one produkowane lub remontowane, nie znalazła dotychczas potwierdzenia w źródłach historycznych.
Kanał Mazurski nigdy nie został ukończony, miał połączyć Jeziora Mazurskie z rzeką Pregołą w celu uzyskania drogi wodnej do Bałtyku. Budowę kanału rozpoczęto w 1911 roku, po raz pierwszy została ona przerwana przez I wojnę światową. Drugi etap, energicznie prowadzony od 1934 roku przerwały działania wojenne, po zakończeniu wojny budowa nie została wznowiona.
Kanał był projektowany do przepływu statków o wyporności 240 ton i przebiega w sztucznych wykopach lub specjalnych nasypach ziemnych. Dla pokonania 111 metrów różnicy poziomów między Łyną i Mamrami zbudowano dziesięć olbrzymich śluz, w tym pięć po stronie polskiej. Długość kanału wynosi 51,5 km, na terenie Polski 22 km.
|
| |
|
|
|
|
|
